f8c9c0c7-f146-456d-8185-2b99b30b3467

«مارکو پولو» تاجر و جهانگرد مشهور ایتالیایی در ۹ ژانویه سال ۱۳۲۴ میلادی درگذشت. او سفرهایش را در کتابی به نام سفرهای مارکو پولو ثبت کرده است و همین اثر موجب شهرت جهانی مارکو پولو شد.

مارکو پولو یک تاجر و جهانگرد ونیزی در قرن سیزدهم میلادی بود که سفرهایش را در کتابی به نام سفرهای مارکو پولو ثبت کرده است، امروزه این کتاب با نام‌های کتاب شگفتی‌های جهان یا توصیفی بر جهان شناخته می‌شود.

مارکو پولو

مارکو پولو در ۱۵ سپتامبر سال ۱۲۵۴ میلادی در ونیز در ایتالیا به دنیا آمد. پدر مارکو، «نیکلاس پولو» تاجر بود که بیشتر با  خاورمیانه در تجارت بود و از این راه به اعتبار و ثروت زیادی رسیده بود. پیش از تولد مارکو، نیکلاس و برادرش مافئو به یک سفر تجاری رفته بودند. بر پایه کتاب سفرهای مارکوپولو، پدر و عموی مارکو از بیشتر منطقه‌های آسیا گذر کردند و با قوبلای‌خان هم دیدار داشتند. در این میان مادر مارکو نیز از دنیا می‌رود و او به ناچار پیش عمو و عمه اش بزرگ می‌شود. مارکو به خوبی آموزش می‌بیند و راه و رسم تجارت، پول خارجی، ارزیابی شرایط و چگونگی نگهداری و در دست‌گیری کشتی‌های باری را به خوبی فرا می‌گیرد. در سال ۱۲۶۹ پدر و عموی مارکو به ونیز بازگشتند و مارکو را برای نخستین بار دیدند. پس از آن پدر و عمو به همراه مارکو برای سفر به آسیا به وسیله کشتی، دوباره آماده شدند و مارکو که از کودکی عاشق سفر و ماجراجویی بود، سفر تاریخی خود را در ۲۴ آوریل سال ۱۲۷۱ میلادی شروع کرد. مارکو پولو در آن زمان هفده ساله بود.

سفر مارکو در سرزمین‌هایی مانند فلسطین، ایران، ترکستان و سرانجام چین ادامه یافت و بازگشت وی نیز در سال ۱۲۹۲ میلادی (۶۹۲۲ قمری) از طریق سوماترا، جاوه، سیلان، سواحل هندوستان، ایران و بالاخره سواحل دریای سیاه، قسطنطنیه صورت گرفت و سرانجام به ونیز رسید. او در چین مورد عنایت و توجه قوبیلای خان مغول قرار گرفت و از جانب خان مغول برای برخی از امور، مأموریت یافت.

مارکوپولو در سال ۱۲۹۵ میلادی پس از ۲۴ سال سفر تاریخی درحالی که مقدار زیادی پول و گنجینه همراه خود داشتند، به زادگاهش ونیز بازگشت.

کشتی مارکوپواو

با این حال طولی نکشید که مارکو پولو در جریان یک جنگ دریایى به اسارت درآمد و زندانی شد. در زمان اسارت مارکو پولو در زندان، داستان سفرهایش برای هم‌بندی‌اش «روستیکلو دا پیزا» تعریف کرد و او داستان‌های پولو را مکتوب کرد و مشخص نیست از خودش اطلاعاتی به آن افزوده است یا خیر. متن این کتاب با نام سفرهای مارکوپولو خیلی زود در سراسر اروپا پخش شد و همین اثر موجب شهرت جهانی مارکو شد. این کتاب در شناساندن آسیای مرکزی و چین به اروپاییان نقش کلیدی داشت.

سفرنامه مارکو پولو

مارکو پولو در این کتاب مشاهداتش را از دربار امپراتور سرزمین‌‏های آسیایى به تفصیل شرح داده است. این کتاب بعدها مورد استفاده بسیاری از مورخان قرار گرفت و در دوره رنسانس منبع اصلی اطلاعات درباره مشرق زمین بود. مارکو پولو در این کتاب اخباری از واقعیات مشرق زمین به ویژه چین را نگاشته بود و مسائلی از قبیل پول کاغذی، پل‌‏های بلند، نیروهای امنیتی، پست، نظافت و بهداشت و حکومت را مطرح کرد. حتی گفته می‌شود مارکو پاستا را از چین به ونیز آورده است.

او این زیرکی را به خرج داده بود تا از بخش‌هایی که گمان می‌کند شنونده اروپایی ممکن است جامعه چین را به ریشخند بگیرد سخنی به میان نیاورد. اما این نکات برای اروپائیان نیمه‌وحشی و نادان قرن سیزدهم، باورکردنی نبود. از این رو، ونیزیان، مردان خانواده پولو را مورد تمسخر قرار دادند و دروغ‌گو و گزافه‌‏گو خواندند.

پولو در سال ۱۲۹۹ از زندان آزاد شد و به سرزمین مادری‌اش ونیز بازگشت. در آنجا، پدر و عمویش یک خانه بزرگ در بخش مرکزی شهر به نام کنترادا سن جیوانی کریسوستومو برای خود فراهم کرده بودند. کار تجاری آن‌ها ادامه یافت و رونق گرفت و مارکو خیلی زود یک تاجر ثروتمند شد. مارکو کاروان‌های تجاری دیگری را عازم سفر کرد اما خودش دیگر ونیز را ترک نکرد. در سال ۱۳۰۰ با دوناتا بدوئر دختر ویتاله بدوئر که خود یک تاجر بود ازدواج کرد و دارای سه دختر به نام‌های فانتینا، بللا و مورتا شد.

ایران در سفرنامه مارکو پولو

در سفرنامه مارکو پولو، صفحات بسیار کمی به ایران اختصاص دارد، اما همین توصیف‌های کوتاهش از ایران، نکات بسیاری از حیات اجتماعی ایران را روشن می‌کند.

او در مورد تبریز، قلعه آتش‌پرستان، یزد، کرمان، هرمز و قنات‌های ایران در سفرنامه‌اش صحبت کرده است. او تبریز را با نام قدیم آن یعنی «توریز» خوانده است. او کرمان را مرکز سنگ‌های قیمتی مانند فیروزه و سنگهای صنعتی مانند آهن می‌داند.

مارکو پولو هنگام گذشتن از دشت کویر برای اولین‌بار با قنات مواجه می‌شود و از آن به عنوان رودی یاد می‌کند که در مسیر آن غارهایی کنده شده و آب، گاه در بستری زمینی و گاه زیرزمینی جاری می‌شود.

پایان زندگی مارکو پولو

در سال ۱۳۲۳ پولو را به‌دلیل بیماری بستری کردند. مارکو پولو سرانجام در ۹ ژانویه سال ۱۳۲۴ میلادی و در سن ۷۰ سالگی درگذشت. وی در کلیسای «سن لورنزو» به خاک سپرده شد.

کلیسای سن لورنزو

سفرها و ماجراجویی‌های مارکوپولو، الهام‌بخش کسانی چون کریستف کلمب بود. فرودگاه ونیز مارکو پولو و کشتی مارکوپولو برای یادبود او، چنین نامگذاری شده‌اند. همچنین چندین فیلم و کتاب هم در رابطه با او ساخته و نوشته شده است.

در همین روز:

  • سالروز قتل امیرکبیر به دستور ناصرالدین شاه قاجار (۱۲۳۰ شمسی)
  • درگذشت «رضا قلی خان هدایت» رئیس مدرسه دارالفنون (۱۲۸۸ قمری)

منبع:کجارو

درباره س. شاهمرادی

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • حاصل عبارت ریاضی زیر را بنویسید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.