در ویندوز، چندین روش مختلف برای احراز هویت کاربر وجود دارد که داده‌ها و اطلاعات شما را امن نگه می‌دارد و در عین حال، راهی سریع برای دسترسی به آن‌ها در اختیار کاربر قرار می‌دهد. از جمله‌ی این روش‌ها، Windows Hello و پسوردهای معمولی است و به غیر از این دو، می‌توان از کد PIN برای ورود به ویندوز استفاده کرد.

رمز PIN در ویندوز موقعی به کار می‌آید که شما میل به استفاده از Windows Hello ندارید، یا این که قادر به استفاده از آن نیستید. رمزهای PIN همچنین جایگزین خوبی برای پسوردهای فوق العاده پیچیده‌ای است که توسط نرم افزارهای ایجاد کننده‌ی پسورد ساخته می‌شوند.

به عنوان یک کاربر ویندوز، خودم نیز دارای چنین شرایطی هستم. من برای ایمن نگه داشتن حساب مایکروسافتم از یک پسورد ۱۸ رقمی استفاده می‌کنم و به علت طولانی و پیچیده بودن آن، به خاطر سپردن آن بسیار سخت است. نه تنها به خاطر سپردن آن، بلکه هر بار نوشتن آن برای ورود به ویندوز کار دشواری است.

به همین دلیل، دیگر برای ورود به ویندوز به رمز PIN روی آوردم، چرا که به خاطر سپردن آن بسیار آسان‌تر است و ورود به ویندوز را بسیار سریع‌تر می‌کند. البته به دلیل این که رمزهای PIN از لحاظ پیچیدگی از پسوردها ساده‌تر هستند، مایکروسافت شرایط سختی را برای وضع کردن و استفاده از رمز PIN در ویندوز قرار داده است، چرا که این رمزها باید به اندازه‌ی پسوردها قادر به امن نگه داشتن حساب و اطلاعات شما باشند.

از جمله این شرایط این است که در هنگام ورود به ویندوز، هر بار که شما رمز PIN را اشتباه وارد کنید، باید مدت بیشتری صبر کنید تا بتوانید مجدداً رمز را وارد کنید. به عبارت دیگر، عملکرد این رمزها همانند همان رمزی است که در گوشی‌های iPhone می‌یابید.

در حالت پیش فرض، طول رمزهای PIN در ویندوز ۱۰، تنها ۴ رقم است؛ ولی می‌توان این حد را دستکاری کرد و حداقل و حداکثر طول رمز PIN را تغییر داد. در ویندوز ۱۰، دو روش برای انجام این کار وجود دارد که در ادامه آن‌ها را بررسی خواهیم کرد.

استفاده از Group Policy Editor برای تغییر دادن طول رمز PIN

این روش تنها در نسخه‌ی Pro ویندوز ۱۰ قابل استفاده است چرا که Group Policy Editor تنها در این نسخه موجود است. برای باز کردن پنل Group Policy Editor، عبارت gpedit.msc را در منوی استارت یا در پنل Run تایپ کنید (برای اجرا کردن پنل Run، از کلیدهای میانبر Windows + R استفاده کنید.)

پس از باز شدن پنل Group Policy Editor، به آدرس زیر بروید:

Computer Configuration > Administrative Templates > System > PIN Complexity

مواردی که در این جا با آن‌ها کار داریم در سمت راست صفحه هستند و نامشان به صورت زیر است:

Maximum PIN length
Minimum PIN length

برای تغییر حداقل و حداکثر طول رمز پین، روی یکی از این دو مورد دو بار کلیک کنید، سپس روی Enabled کلیک کرده و عدد دلخواهتان را وارد کنید (تنها مجاز به انتخاب عددی بین ۴ و ۱۲۷ هستید). پس از آن، روی OK کلیک کنید و دیگر کار تمام است.

برای بازگشت به تنظیمات پیش فرض، در همان آدرس، گزینه‌ی Disabled را برای Maximum PIN length و Minimum PIN length را انتخاب کنید.

استفاده از ریجستری برای تغییر دادن طول رمز PIN

در صورتی که شما از نسخه‌ی Home ویندوز ۱۰ استفاده می‌کنید و قادر به استفاده از Group Policy Editor نیستید، می‌توانید با ادیت کردن ریجستری همین تغییرات را در ویندوز اعمال کنید. برای شروع، ابتدا وارد پنل Registry Editor شوید. برای این کار، عبارت regedit.exe را در منوی استارت یا پنل Run وارد کنید. سپس به آدرس زیر بروید:

HKEY_LOCAL_MACHINE > SOFTWARE > Policies > Microsoft > PassportForWork > PINComplexity

در سمت راست پنل ریجستری، دو واحد ریجستری می‌بینید. این دو کنترل کننده‌ی حداقل و حداکثر طول رمز PIN هستند و نامشان به صورت زیر است:

MinimumPINLength
MaximumPINLength

برای ایجاد تغییر در آن‌ها، روی یکی از آن‌ها کلیک کنید، گزینه‌ی Decimal را انتخاب کنید و عددی بین ۴ تا ۱۲۷ وارد کنید، دقیقاً همان طور که در روش قبل ذکر کردیم.

با بستن پنل ریجستری، تغییراتی که ایجاد کردید ذخیره خواهند شد. اگر بعدها خواستید که این تنظیمات را به حالت اولیه‌شان برگردانید، تنها کافیست آن دو واحد ریجستری را حذف کنید. حذف کردن آن دو مشکلی در ویندوز ایجاد نخواهد کرد چرا که ویندوز پس از ریبوت کردن سیستم، به صورت خودکار بار دیگر آن‌ها را ایجاد خواهد کرد.

به خاطر داشته باشید که به هیچ عنوان نباید هیچ واحد ریجستری را از ویندوز پاک کرد، مگر آن که از نتیجه‌ی آن مطمئن هستید و بر ریجستری مسلط هستید. در این مورد، حذف کردن آن دو واحد ریجستری مشکلی ایجاد نخواهد کرد ولی در موارد دیگر به هیچ عنوان نباید این کار را کرد. همچنین برای اطمینان بیشتر، شاید بهتر باشد که از ریجستری سیستم عامل خود یک نسخه‌ی پشتیبان تهیه کنید تا اگر مشکلی در حین تغییر این موارد پیش آمد امکان بازگشت وجود داشته باشد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *