login_logo2-4

روزشمار: ۲۴ آبان؛ روز کتاب و کتاب خوانی

d56863a1-2232-4029-9307-71345199acfc

روز ۲۴ آبان ماه هر سال در تقویم ایران به عنوان روز کتاب، کتاب‌خوانی و کتابدار نام‌گذاری شده است. این روز، یکی از روزهای هفته کتاب نیز می‌باشد.

كتاب محصول تجربه‌های بشری و خلاقيت‌‏های ذهنی و آموخته‌های درازمدت انسان است. سهم كتاب در انتقال دانش‌‏ها، گاهی به مراتب بيشتر و فراتر از ديگر ابزار آموزشی است. کتاب با كمک به گسترش دانش، به عنوان یک ميراث فرهنگی برای نسل‏‌های آينده، ماندگار می‏‌شود.

وظیفه همه افراد فرهیخته و همه نهادهای فرهنگی کشور است که در اشاعه، گسترش و تقویت هرچه بیشتر مسئله کتاب و کتابخوانی اهتمام ورزند و در یک کلام، همه درد آشنایان و دل اگاهان به منظور بسیج همگانی برای گسترش فرهنگ کتاب و کتاب‌خوانی بپا خیزند تا هنگام خجسته ای پیش آید که در آن، (کتاب) همه جا، برای همه کس و در همه وقت به وفور یافت شود و مطرح باشد و هیچ کس در هیچ جا بهانه‌ای برای کتاب نخواندن نداشته باشد.

همه فرهنگ‌ها با کتاب آغاز می‌شوند، با کتاب می‌بالند و تجربه‌های خود را به کتاب می‌سپارند.

کتابخانه‌ها، حافظان میراث‌های فرهنگی و مالکیت‌های فکری، مکان‌هایی امن برای غنی‌سازی اوقات فراغت و ابزاری برای ایجاد تعادل و گسترش عدالت به شمار می‌روند. بر همین اساس است که «کارلایل» کتابخانه را «دانشگاهی برای همه» می‌نامد. برخی نیز کتابخانه عمومی را به «قلب جامعه» تشبیه کرده و زندگی افراد را بدان وابسته دانسته‌اند. در هر حال کتابخانه‌ها نمادهایی از ارزش‌های معنوی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جامعه تلقی می‌شوند. از این رو کتابخانه‌ها باید دارای کتاب‌ها و منابع و مواد دیداری و شنیداری مناسب، متنوع و مفید باشند؛ چرا که پربار بودن مجموعه کتابخانه، سبب اقبال هرچه بیشتر مردم به آن مراکز و رویکرد فعال آنان به امر مطالعه و گسترش فرهنگ کتاب می‌شود.

هفته کتاب و کتاب خوانی بهانه خوبی بود تا در میان اشعار فارسی بگردیم و نظرات شاعران گذشته را در این مورد بیابیم . نتیجه بسیار جالب بود چراکه علی رغم انتظار، شعرای برجسته ما در منقبت کتاب آن قدر نسرودند که در مذمت کتاب! آنها از ما بیشتر مطالعه میکردند و شاید همین علت ترقی دیدشان بوده به این معنا که بعد از کسب علوم متعارف و جستجو در عالم خلق، یافتنی های عالم امر را زیبا تر ، نایاب تر و ماندگار تر دیدند و ازآن پس برای کسب معالمی که در کتاب ها یافت نمی شوند نالیدند و در میان این آواهای غم انگیز ؛ کتاب را بخاطر نا کارآمد بودنش برای رساندن آنان به علم الهی سرزنش کردند.

حافظ

جز صراحی و کتابم نبود یار و ندیم

تا حریفان دغا را به جهان کم بینم

یا

دو یار زیرک و از باده کهن دومنی

فراغتی و کتابی و گوشه چمنی

سعدی

کتاب از دست دادن سست رایی است که اغلب خوی مردم بی وفاییست

ادیب‌الممالک فراهانی مثل سعدی بسیار با امانت دادن کتاب مخالف بوده است و آنرا به عجیب‌ترین صورت ممکن بیان کرده:

کتاب عاریه دادن به مردمان ندهد

ترا نتیجه جز آه و حسرت و افسوس

بود کتاب عروس ای پسر به حجله علم

کسی به عاریه هرگز نداده است عروس!

در همین روز:

  • سالروز درگذشت سعيد نفيسی؛ اديب معاصر  (۱۳۴۵ شمسی)
  • كشف سرزمين اكوادور در آمريكای جنوبی (۱۵۱۵ میلادی)
  • کشف کانزاس، ایالت معروف مرکزی ایالات متحده آمریکا (۱۵۴۱ میلادی)
  • تولد «جواهر لعل نهرو» نخست‏‌وزير مصلح هند و روز كودک در هندوستان (۱۸۸۹ میلادی)

منبع: کجارو

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در pinterest
اشتراک گذاری در linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

فرم ورود کاربر

ابتدا باید وارد حساب کاربری خود شوید